طرز فکر کارآفرینی

ذاتی یا اکتسابی؟

تاريخ 1396/04/11 ساعات 13:50

 سیگرید کولو / مشاور بازرگانی، کارآفرین و مدرس بین‌الملل موسسه توسعه کسب‌وکار اتاق بازرگانی اتریش (WIFI)

ترجمه: آذین سرهنگی

شروع یک کسب و کار جدید و شروع کار به عنوان یک کارآفرین برای همه روزبه‌روز جذاب‌تر می‌شود، به این دلیل که فرصت‌های منحصر به فردی از استقلال و شروع شغل مورد علاقه را به شخص می‌دهد. تقریبا هیچ محدودیتی در زمینه ایده‌های متنوع کسب و کار نیست.

کارآفرینی اثری اقتصادی و سیاسی دارد به علاوه سرمایه‌گذاران امروزه به رشته‌های مختلف کارآفرینی مانند کسب و کار اجتماعی و سبز که به موضوع حل چالش‌های اجتماعی و همچنین ایده‌های شروع به کار و با پایه و اساس تکنولوژی می‌پردازد، توجه بیشتری نشان ‌می‌دهند.

اگر چه ریسک‌های زیادی برای کارآفرین وجود دارد اما به نظر ‌می‌رسد بعضی مردم علاقمند به قبول ریسک و مواجه شدن با چالش‌های مختلف هستند در حالی که دسته‌ای دیگر از مردم در حالی محیط امن و بدون چالش کاری را ترجیح ‌می‌دهند که رویای راه‌اندازی کسب و کار و داشتن توانایی و اعتماد به نفس لازم برای این کار را در سر دارند.

داشتن ایده کاری قسمت سخت ماجرا نیست، رمز یک کسب و کار موفق، روند تحقق آن است؛ شامل این موضوع که چگونه ایده‌ها از ذهن به کار عملی تبدیل شود و به مرحله اجرا برسد و چگونه این ایده سال‌ها عملی نگه داشته شوند.

عوامل متعددی برای حمایت یک کارآفرین موفق وجود دارد اما آیا ضروری است که به‌عنوان یک کارآفرین با طرز فکر کارآفرینی به دنیا آمده باشید و یا با کسب تجربه به سمت یادگیری اداره یک کسب و کار موفق بروید؟ دقیقا چه چیزی کلید دستیابی به یک کارآفرینی موفق است؟

چه چیزی یک کارآفرین را ‌می‌سازد؟

جهت بررسی بهتر واژه کارآفرینی به ریشه این کلمه بر‌می‌گردیم واژه کارآفرین از واژه فرانسوی "entreprendre" است که به معنی به عهده گرفتن است ، بر اساس تعریف کارآفرین جوان سازمان بین‌المللی کار، کارآفرین شخصی است که:

  • فرصت‌های مناسب کسب و کار را شناسایی کند و منابع مورد نیاز را برای تبدیل فرصت‌های در دسترس به یک شرکت موفق از طریق خلاقیت، نوآوری و ریسک‌پذیری تجهیز کند.
  • با گردآوری منابع و با بکارگیری راه‌های جدید یک بنگاه را راه‌اندازی کند و باعث به وجود آوردن ثروت شود.

بنابراین کارآفرینی یک عمل و فرایند است که در نتیجه خلاقیت، نوآوری و توسعه و رشد حاصل ‌می‌شود. این عبارت به توانایی فردی بر‌می‌گردد که ایده را به عمل تبدیل ‌می‌کند و در خلق ثروت اجتماعی از طریق استفاده از تفکر و اجرای خلاق برای فراهم کردن نیازهای مشتریان مشغول ‌می‌شود. تعامل در کارآفرینی مردم را از جویندگان کار به خالقان کار تبدیل ‌می‌کند (دستورالعمل کارآفرین جوان سازمان جهانی کار 2009)

طرز فکر کارآفرینی ذاتی یا اکتسابی؟

یک سری طولانی از تحقیقات به این سوال اختصاص یافته است که چرا بعضی افراد شروع کردن کسب و کارخودشان را انتخاب ‌می‌کنند در حالی که برخی افراد دیگر به دنبال گرفتن حقوق و یک دستمزد مشخص هستند.

بیشتر تحقیقات دانشگاهی فاکتورهای خارجی و داخلی را که بر روی این روند تاثیر ‌می‌گذارد را مورد بررسی قرار داده اند، به عنوان مثال فرایند تعاملی بین ویژگی‌های فردی و محیط در جاییکه مردم در آنجا به کار مشغولند.

در میان بسیاری از کارآفرینان ویژگی‌های شخصیتی خاص و مشابهی مشاهده ‌می‌شود. این ویژگی‌های داخلی عبارتند از: خلاقیت، نوآوری، کنجکاوی، شجاعت، ریسک‌پذیری منطقی، تمرکز روی راه‌حل، شور و شوق برای یک موضوع خاص، میل به استقلال، آزادی، به وجود آوردن محل کار خود و عرضه فرصت شغلی برای دیگران و همچنین کنار آمدن با شکست.

از طرف دیگر، فاکتورهای خارجی مانند وضعیت بازار، تامین مالی (به عنوان مثال در دسترس بودن بودجه)، جامعه (به عنوان مثال تصویر جامعه از کارآفرینان) و همچنین آموزش و پرورش هستند، بنابراین تمرکز بر روی انواع و ابعاد اجتماعی، اقتصادی و آموزشی است که ممکن است تمایل و توانایی برای تبدیل شدن به یک کارآفرین را تحت تاثیر قرار است.

بنابراین در نتیجه، تاثیر آموزش و پرورش در ایجاد کارآفرینان آینده و ارتباط بین آموزش و موفقیت سرمایه‌گذاری جدید موضوع بحث‌های زیادی در جامعه کارآفرینی بوده است،

بنابراین، برای پاسخ به این سوال که آیا کارآفرینان موفق با یک طرز فکر کارآفرینی به دنیا آمده یا آن را بیشتر از طریق آموزش، پرورش داده‌اند، باید گفت که هر دو جنبه از اهمیت زیادی برخوردار ند.

رمز موفقیت به وجود آوردن یک تعادل میان دانش نظری و دانش عملی از یک سو و مهارت‌های نرم و شخصیتی از سوی دیگر است. خبر خوب این است که این دو جنبه قابل پرورش هستند اما برای شخصی که خود ویژگی‌های شخصیتی اولیه کارآفرینی را د ارد بسیار آسان‌تر خواهد شد، هدف باید طوری باشد که طرز فکر کارآفرینی را توسعه بدهد.

 

چگونه طرز فکر کارآفرینی را آموزش دهیم ؟

بعد از موافقت روی این موضوع که طرز فکر کارآفرینی قابل پیشرفت است حال با این مساله مهم روبرو ‌می‌شویم که چگونه باید این طرز فکر را برای کارآفرین شدن پرورش داد.

ثابت شده است که یادگیری معمولی با یک معلم و سخنرانی در برابر دانشجویان، کمتر از یادگیری فعال همراه با مشارکت دانشجویان موثر است، آموزش کارآفرینی باید با بر اساس یادگیری فعال و شرکت دانشجویان در کارهای آموزشی باشد. براساس یادگیری فعال محتوای آموزشی در یک ارتباط یک طرفه تنها از مدرس به دانشجو منتقل نمی‌شود در عوض دانشجویان از طریق یک فرایند فعال و کشف و راه‌های جدید محتوای جدید را ‌می‌آموزند.

با استفاده از تمرینات، دانشجویان از طریق تجربه‌های خود، دانش، مفهوم انتقاد و راه‌حل‌های مناسب برای اجرای عملی در یک شرکت در می‌یابند.

راه‌های یادگیری در اشخاص مختلف، متفاوت است .چهار سبک اصلی یادگیری وجود دارد:

  • یادگیرندگان شنوایی آنها به راحتی ‌می‌تواند اطلاعات شنیده شده را انتخاب کنند به خاطر بسپارند و انتقال دهند.
  • یادگیرندگان بینایی: این دسته از یادگیرندگان ترجیح ‌می‌دهند که از عکس، نقشه و یا نمودار‌ها برای دستیابی به اطلاعات جدید استفاده کنند.
  • یادگیرندگان ارتباطی: خواندن و نوشتن را برای دسترسی به اطلاعات جدید ترجیح ‌می‌دهند و در این راه از نوشتن ، یادداشت برداشتن یا خواندن یادداشت‌ها استفاده ‌می‌کنند.
  • یادگیری لمسی: این افراد لمس اطلاعات و اینکه ببینند هر چیز چطور کار ‌می‌کند برای دریافت اطلاعات انتخاب ‌می‌کنند.

 

این مساله بسیار مهمی است که آموزش ترکیبی از هر 4 روش بالا باشد که این مساله کمک شایانی به روند یادگیری ‌می‌کند.

بطور کلی بشر 20 درصد از چیزی را که ‌می‌شنود 30 درصد چیزی را که ‌می‌بیند و 90 درصد کاری را که خود انجام ‌می‌دهد، یاد ‌می‌گیرد. مفهوم یادگیری مشارکتی کلید موفقیت در آموزش کارآفرینی WIFI با روش یادگیری فعال است. این روش شامل تمرکز بر روی یک روش آموزشی است که یادگیری مشارکتی و تجربی را تسهیل و فعال ‌می‌کند و در نتیجه به افزایش پایدار دانش مهارت و همچنین رشد شخصیت برای شرکت کنندگان منجر ‌می‌شود .

روش‌های مشارکتی و استفاده از ابزار خلاقانه روشی است که در طول دوره به منظور تسهیل یادگیری در مورد موضوعات کارآفرینی و سایر محتویات مربوطه استفاده ‌می‌شود.  به‌طور خلاصه کارآفرینی روز به روز توجه بیشتری و همچنین تاثیر بیشتری را در اجتماع ‌می‌طلبد که این تاثیرغیر قابل انکار است.

کارآفرینی دارای دو جنبه اصلی است که تمایل و توانایی شروع کسب و کار را تحت تاثیر قرار ‌می‌دهد:

 1- عوامل داخلی مانند شخصیت و طرز فکر کارآفرینی

2- عوامل خارجی مانند جامعه بازار و آموزش

هر دو جنبه قابل آموزش و پیشرفت هستند برا ی به وجود آوردن یک تعادل بین مهارت‌ها، دانش و شخصیت که ‌می‌تواند کمک به حمایت و اداره یک کسب و کار کند.

 

آموزش کارآفرینی بر روی یک رویکرد یادگیری مشارکتی تمرکز ‌می‌کند. آموزش کارآفرینی WIFI به بالا بردن اعتماد و اعتماد به نفس در مهارت و توانایی ترکیب آن با دانش حرفه‌ای برای شروع موفقیت‌آمیز یک کسب و کار کمک ‌می‌کند.

متن انکلیسی این مقاله را نیز می‌توانید اینجا دریافت کنید.

 

 

 



ثبت نظر شما:

نام
پست الکترونيکي
تلفن
نظر